Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Gríechem -n, -n грэк
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Achaean
[əˈki:ən]1.
adj.
ахе́йскі
2.
n.
ахе́ец -йца m.(грэк)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Грэ́чка ’грэчка’ (БРС). Параўн. рус.гре́чка, укр.гре́чка ’тс’. Усх.-слав. утварэнне ад *grьkъ ’грэк’. Гл. Шанскі, 1, Г, 169; Фасмер, 1, 457.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Greek
[gri:k]1.
adj.
грэ́цкі
2.
n.
1) грэк -а m., грача́нка f.
2) грэ́цкая мо́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
◎ Пумпуры́на ’лотаць, Caltha palustris L.’ (астрав., ЛА, 1), пум‑ пу́рына ’тс’ (брасл., даўг., астрав., Сл. ПЗБ); вядомая таксама ў т. зв. пальшчызне крэсовай: pumpuryna/rempuryna (Грэк-Пабісова, Марынякова, Współcz., 114, 129). Паводле Грынавяцкене (Сл. ПЗБ), з літ.pumpurynas ’лотаць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ГЕРАСТРА́Т (Hērostratos, г. Эфес, Малая Азія, цяпер Турцыя),
грэк, які спаліў у 356 да н.э. храм Артэміды Эфескай (прылічаны грэкамі да аднаго з 7 дзівосаў свету), каб абяссмерціць сваё імя. Паводле падання, храм згарэў у ноч нараджэння Аляксандра Македонскага. Герастрат быў забіты. Па рашэнні жыхароў іанійскіх гарадоў імя Герастрата было аддадзена вечнаму забыццю; стала сімвалам ганебна набытай славы.