Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
грунто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл.грунтаваць.
2. Тое, што і грунт (у 5 знач.). Клеявая грунтоўна. Масляная грунтоўна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
pokostować
незак.грунтаваць пакостам
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
осно́выватьнесов.
1. асно́ўваць;
2.(учреждать) засно́ўваць;
3.(обосновывать) абгрунто́ўваць, грунтава́ць;
осно́вывать свои́ вы́воды на фа́ктахгрунтава́ць свае́ вы́вады на фа́ктах; см.основа́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
грунтава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; незак.
1. Асноўвацца, базіравацца. Беларускі правапіс грунтуецца на двух прынцыпах пісьма: фанетычным і марфалагічным.Юргелевіч.Існаванне і развіццё грамадства грунтуецца на працы народных мас.Лушчыцкі.
2.Зал.дагрунтаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
gruntować
незак.
1. абгрунтоўваць;
gruntować naukę na faktach — абгрунтоўваць вучэнне на фактах;
2.маст.грунтаваць;
gruntować płótno — грунтаваць палатно
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
грунтава́ццанесов.
1. (опираться на что-л. в своих действиях, рассуждениях и т.п.) осно́вываться, бази́роваться, стро́иться;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПО́ПЕР ((Popper) Карл Раймунд) (28.7.1902, Вена — 1994),
англійскі філосаф, логік, сацыёлаг. З 1945 у Вялікабрытаніі. У 1945—69 праф. Лонданскага ун-та, дэкан ф-та Лонданскай школы эканомікі паліт.навук.Філас. канцэпцыі (крытычны рацыяналізм, тэорыя росту навук. ведаў) будаваў як антытэзы неапазітывізму. Прапанаваў прынцып фальсіфікацыі (прынцыповай абвяргальнасці любога сцвярджэння), які служыць крытэрыем дэмаркацыі паміж навук. ведамі і ненавуковымі.
Навукай і метафізікай П. сцвярджаў існаванне свету фіз. з’яў, свету суб’ектыўных (ментальных і псіхічных) станаў свядомасці, а таксама свету аб’ектыўных ведаў. Выступаў за «адкрытае грамадства», уладу розуму, справядлівасць, свабоду, роўнасць і папярэджанне міжнар. злачынстваў. Паводле П., «закрытыя грамадствы» характарызуюцца верай у існаванне магічных табу ў адрозненне ад «адкрытага грамадства», дзе «людзі (у значнай ступені) навучыліся крытычна ставіцца да табу і грунтаваць свае рашэнні на сумесным абмеркаванні і магчымасцях уласнага інтэлекту». Асн. творы: «Беднасць гістарыцызму» (1957), «Логіка навуковага адкрыцця» (1959), «Прапановы і абвяржэнні. Рост навуковых ведаў» (1962), «Пастскрыптум да логікі даследавання» (т. 1—3, 1981—82), «Рэалізм і мэта навукі» (1983).
Тв.:
Рус.пер. — Логика и рост научного знания. М., 1983;