го́ркі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
го́ркі |
го́ркая |
го́ркае |
го́ркія |
| Р. |
го́ркага |
го́ркай го́ркае |
го́ркага |
го́ркіх |
| Д. |
го́ркаму |
го́ркай |
го́ркаму |
го́ркім |
| В. |
го́ркі (неадуш.) го́ркага (адуш.) |
го́ркую |
го́ркае |
го́ркія (неадуш.) го́ркіх (адуш.) |
| Т. |
го́ркім |
го́ркай го́ркаю |
го́ркім |
го́ркімі |
| М. |
го́ркім |
го́ркай |
го́ркім |
го́ркіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
distasteful [dɪsˈteɪstfəl] adj. непрые́мны; кры́ўдны;
distasteful truth го́ркая пра́ўда
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
іерэмія́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Кніжн. Слёзная, горкая скарга, нараканне.
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́рькая сущ. го́ркая, -кай ж.;
◊
пить го́рькую піць напрапалу́ю.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рэ́дзька, -і, ДМ рэ́дзьцы, ж.
Караняплод з тоўстым і светлым (у цёмнай скурцы) коранем, з гаркаватым вострым смакам і пахам.
◊
Як горкая рэдзька (разм.) — вельмі, надта (надакучыць, абрыднуць).
|| прым. рэ́дзечны, -ая, -ае і рэ́дзькавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Mágenbitter m -s, - (го́ркая) гарэ́лка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АБСЕ́НТ (франц. absinthe) спіртны напітак; горкая настойка, якая рыхтуецца з вытрыманага 1 сут спіртавога настою травы палыну.
т. 1, с. 43
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
absinth(e) [ˈæbsɪnθ] n. абсе́нт (спіртны напой, горкая настойка на палыне)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sarcasm [ˈsɑ:kæzəm] n. сарка́зм; зла́я іро́нія; кпі́ны;
bitter sarcasm го́ркая іро́нія
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
го́ркі, -ая, -ае.
1. Які мае своеасаблівы едкі смак.
Г. палын.
Горкае лякарства.
2. перан. Поўны гора, цяжкі, гаротны.
Горкае жыццё.
Пераканацца на горкім вопыце.
Горкая праўда.
Горкія слёзы.
◊
Горкае дзіця (разм.) — наіўны, нявопытны малады чалавек.
Горкі п’яніца (разм., неадабр.) — алкаголік.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)