суці́шыць сов.
1. уня́ть; успоко́ить;
с. дзяце́й — уня́ть (успоко́ить) дете́й;
с. гнеў — уня́ть (успоко́ить) гнев;
2. (сдержать) уме́рить;
3. (сделать медленнее) заме́длить;
с. ход — заме́длить ход
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уня́ть сов.
1. (укротить, усмирить) уціхамі́рыць, суня́ць;
уня́ть дете́й уціхамі́рыць (суня́ць) дзяце́й;
2. (остановить) суня́ць;
уня́ть кровотече́ние суня́ць крывацёк;
3. (чувство) суці́шыць;
уня́ть гнев суці́шыць гнеў;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мі́ласць ж.
1. ми́лостыня, подая́ние ср.;
хадзі́ць па ~ці — проси́ть ми́лостыню (подая́ние);
2. (милосердие) ми́лость;
змяні́ць гнеў на м. — смени́ть гнев на ми́лость;
3. только мн. щедро́ты
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
излива́ть несов. (чувства) выліва́ць; выка́зваць; раскрыва́ць; спавяда́цца; (проливать) праліва́ць;
излива́ть ду́шу раскрыва́ць душу́ (спавяда́цца);
излива́ть свой гнев выліва́ць свой гнеў;
излива́ть благода́рность выка́зваць падзя́ку;
излива́ть слёзы праліва́ць слёзы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выліва́ць I несов.
1. (жидкость) вылива́ть; выплёскивать;
2. перен. (чувства) излива́ть, вылива́ть;
в. свой гнеў — излива́ть (вылива́ть) свой гнев
выліва́ць II несов. (изготовлять посредством литья) вылива́ть, отлива́ть, лить; см. вы́ліць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Зеў ’адтуліна (з рота ў глотку)’. Рус. зев ’тс’, уст. ’рот’, укр. зів ’тс’, дыял. ’рот’, ’зябры’, ’кут паміж ніткамі’, польск. уст. ziew ’зеў, пазяханне’, ’кут паміж ніткамі ў ткацкім станку’; чэш. zev, zeva ’адтуліна’, славен. zę̀v, zę̑v ’зеў’, серб.-харв. зе̑в, зи̏јев ’адкрытыя вусны, адтуліна, позех’, балг., макед. зев ’адтуліна’. Параўн. зе́ва, зяво́, зявэ́, зя́вы ’прамежак паміж верхнімі і ніжнімі ніткамі асновы’, зе́вы, зя́вы, зявэ́ ’рот, пашча’ (Сл. паўн.-зах.), зяву́ ’прамежак паміж ніткамі асновы, праз які праходзіць чаўнок’ (брагін., Нар. сл.), зі́вы ’тс’ (пін., Нар. лекс.), зева, зява ’тс’ (Мат. Гом.). Прасл. zěvъ ’адтуліна’ ўтворана ад дзеяслова zě‑va‑ti (гл. зяваць) бязафіксным спосабам. Роднасныя словы ззяць 1, зяхаць. Фасмер, 2, 91; Скок, 3, 656. Паводле Шанскага (2, З, 83), зеў ад кораня *zě‑ з суфіксам ‑vъ (як рус. сев, гнев), а зевать ад зев.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Dilatio maximum irae remedium est
Лепшыя лекі ад гневу ‒ адтэрміноўка.
Лучшее лекарство от гнева ‒ отсрочка.
бел. Маўчанка не пушыць, але гнеў патушыць.
рус. Когда сердишься ‒ считай до десяти. Сплеча да сгоряча не добудешь калача.
фр. Dès qu’on se sent en colère il ne faut ni parler ni agir (В гневе не надо ни говорить, ни действовать).
англ. When angry count a hundred (Злишься ‒ считай до ста).
нем. Wer seinen Zorn bezwingt, hat seinen Feind besiegt (Кто обуздает свой гнев, тот победил врага).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
дзі́кі в разн. знач. ди́кий;
дз. вінагра́д — ди́кий виногра́д;
~кая каза́ — ди́кая коза́;
дз. гнеў — ди́кий гнев;
дз. крык — ди́кий крик;
~кая ду́мка — ди́кая мысль;
дз. пляж — ди́кий пляж;
○ ~кае мя́са — мед. ди́кое мя́со
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Amantium irae amoris integratio est (Terentius)
Сваркі закаханых ‒ узнаўленне кахання.
Ссоры влюблённых ‒ возобновление любви.
бел. Хто каго любіць, той таго чубіць. Мілыя сварацца ‒ толькі цешацца. Удзень ‒ як каты, у начы ‒ як галубы.
рус. Милые бранятся ‒ только тешатся. Любовь после ссоры ещё ярче горит. Милого побои недолго болят. Милого побои не на’ кости. Больше дерутся, так смирнее живут.
фр. Querelles d’amants renouvellement d’amours (Ссоры влюблённых ‒ возобновление любви).
англ. The quarreling of lovers is the renewal of love (Ссоры влюблённых ‒ возобновление любви).
нем. Die sich bei Tage zanken, lecken sich bei Nacht (Те, кто ругаются днём, лижутся ночью). Liebeszorn ist neuer Liebeszunder (Любовный гнев ‒ это новый любовный труд).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
распалі́ць сов.
1. разже́чь;
р. касцёр — разже́чь костёр;
2. раскали́ть;
р. жале́за — раскали́ть желе́зо;
3. (у чым) растопи́ть (что);
р. у пе́чы — растопи́ть печь;
4. перен. разже́чь;
р. гнеў — разже́чь гнев;
5. перен. (вызвать сильную охоту — ещё) раззадо́рить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)