фра́нка-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фра́нка-герма́нскі |
фра́нка-герма́нская |
фра́нка-герма́нскае |
фра́нка-герма́нскія |
| Р. |
фра́нка-герма́нскага |
фра́нка-герма́нскай
фра́нка-герма́нскае |
фра́нка-герма́нскага |
фра́нка-герма́нскіх |
| Д. |
фра́нка-герма́нскаму |
фра́нка-герма́нскай |
фра́нка-герма́нскаму |
фра́нка-герма́нскім |
| В. |
фра́нка-герма́нскі (неадуш.)
фра́нка-герма́нскага (адуш.) |
фра́нка-герма́нскую |
фра́нка-герма́нскае |
фра́нка-герма́нскія (неадуш.)
фра́нка-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
фра́нка-герма́нскім |
фра́нка-герма́нскай
фра́нка-герма́нскаю |
фра́нка-герма́нскім |
фра́нка-герма́нскімі |
| М. |
фра́нка-герма́нскім |
фра́нка-герма́нскай |
фра́нка-герма́нскім |
фра́нка-герма́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
іта́ла-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
іта́ла-герма́нскі |
іта́ла-герма́нская |
іта́ла-герма́нскае |
іта́ла-герма́нскія |
| Р. |
іта́ла-герма́нскага |
іта́ла-герма́нскай
іта́ла-герма́нскае |
іта́ла-герма́нскага |
іта́ла-герма́нскіх |
| Д. |
іта́ла-герма́нскаму |
іта́ла-герма́нскай |
іта́ла-герма́нскаму |
іта́ла-герма́нскім |
| В. |
іта́ла-герма́нскі (неадуш.)
іта́ла-герма́нскага (адуш.) |
іта́ла-герма́нскую |
іта́ла-герма́нскае |
іта́ла-герма́нскія (неадуш.)
іта́ла-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
іта́ла-герма́нскім |
іта́ла-герма́нскай
іта́ла-герма́нскаю |
іта́ла-герма́нскім |
іта́ла-герма́нскімі |
| М. |
іта́ла-герма́нскім |
іта́ла-герма́нскай |
іта́ла-герма́нскім |
іта́ла-герма́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
по́льска-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
по́льска-герма́нскі |
по́льска-герма́нская |
по́льска-герма́нскае |
по́льска-герма́нскія |
| Р. |
по́льска-герма́нскага |
по́льска-герма́нскай
по́льска-герма́нскае |
по́льска-герма́нскага |
по́льска-герма́нскіх |
| Д. |
по́льска-герма́нскаму |
по́льска-герма́нскай |
по́льска-герма́нскаму |
по́льска-герма́нскім |
| В. |
по́льска-герма́нскі (неадуш.)
по́льска-герма́нскага (адуш.) |
по́льска-герма́нскую |
по́льска-герма́нскае |
по́льска-герма́нскія (неадуш.)
по́льска-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
по́льска-герма́нскім |
по́льска-герма́нскай
по́льска-герма́нскаю |
по́льска-герма́нскім |
по́льска-герма́нскімі |
| М. |
по́льска-герма́нскім |
по́льска-герма́нскай |
по́льска-герма́нскім |
по́льска-герма́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пру́ска-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пру́ска-герма́нскі |
пру́ска-герма́нская |
пру́ска-герма́нскае |
пру́ска-герма́нскія |
| Р. |
пру́ска-герма́нскага |
пру́ска-герма́нскай
пру́ска-герма́нскае |
пру́ска-герма́нскага |
пру́ска-герма́нскіх |
| Д. |
пру́ска-герма́нскаму |
пру́ска-герма́нскай |
пру́ска-герма́нскаму |
пру́ска-герма́нскім |
| В. |
пру́ска-герма́нскі (неадуш.)
пру́ска-герма́нскага (адуш.) |
пру́ска-герма́нскую |
пру́ска-герма́нскае |
пру́ска-герма́нскія (неадуш.)
пру́ска-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
пру́ска-герма́нскім |
пру́ска-герма́нскай
пру́ска-герма́нскаю |
пру́ска-герма́нскім |
пру́ска-герма́нскімі |
| М. |
пру́ска-герма́нскім |
пру́ска-герма́нскай |
пру́ска-герма́нскім |
пру́ска-герма́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рама́на-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рама́на-герма́нскі |
рама́на-герма́нская |
рама́на-герма́нскае |
рама́на-герма́нскія |
| Р. |
рама́на-герма́нскага |
рама́на-герма́нскай
рама́на-герма́нскае |
рама́на-герма́нскага |
рама́на-герма́нскіх |
| Д. |
рама́на-герма́нскаму |
рама́на-герма́нскай |
рама́на-герма́нскаму |
рама́на-герма́нскім |
| В. |
рама́на-герма́нскі (неадуш.)
рама́на-герма́нскага (адуш.) |
рама́на-герма́нскую |
рама́на-герма́нскае |
рама́на-герма́нскія (неадуш.)
рама́на-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
рама́на-герма́нскім |
рама́на-герма́нскай
рама́на-герма́нскаю |
рама́на-герма́нскім |
рама́на-герма́нскімі |
| М. |
рама́на-герма́нскім |
рама́на-герма́нскай |
рама́на-герма́нскім |
рама́на-герма́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
расі́йска-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расі́йска-герма́нскі |
расі́йска-герма́нская |
расі́йска-герма́нскае |
расі́йска-герма́нскія |
| Р. |
расі́йска-герма́нскага |
расі́йска-герма́нскай
расі́йска-герма́нскае |
расі́йска-герма́нскага |
расі́йска-герма́нскіх |
| Д. |
расі́йска-герма́нскаму |
расі́йска-герма́нскай |
расі́йска-герма́нскаму |
расі́йска-герма́нскім |
| В. |
расі́йска-герма́нскі (неадуш.)
расі́йска-герма́нскага (адуш.) |
расі́йска-герма́нскую |
расі́йска-герма́нскае |
расі́йска-герма́нскія (неадуш.)
расі́йска-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
расі́йска-герма́нскім |
расі́йска-герма́нскай
расі́йска-герма́нскаю |
расі́йска-герма́нскім |
расі́йска-герма́нскімі |
| М. |
расі́йска-герма́нскім |
расі́йска-герма́нскай |
расі́йска-герма́нскім |
расі́йска-герма́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
саве́цка-герма́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
саве́цка-герма́нскі |
саве́цка-герма́нская |
саве́цка-герма́нскае |
саве́цка-герма́нскія |
| Р. |
саве́цка-герма́нскага |
саве́цка-герма́нскай
саве́цка-герма́нскае |
саве́цка-герма́нскага |
саве́цка-герма́нскіх |
| Д. |
саве́цка-герма́нскаму |
саве́цка-герма́нскай |
саве́цка-герма́нскаму |
саве́цка-герма́нскім |
| В. |
саве́цка-герма́нскі (неадуш.)
саве́цка-герма́нскага (адуш.) |
саве́цка-герма́нскую |
саве́цка-герма́нскае |
саве́цка-герма́нскія (неадуш.)
саве́цка-герма́нскіх (адуш.) |
| Т. |
саве́цка-герма́нскім |
саве́цка-герма́нскай
саве́цка-герма́нскаю |
саве́цка-герма́нскім |
саве́цка-герма́нскімі |
| М. |
саве́цка-герма́нскім |
саве́цка-герма́нскай |
саве́цка-герма́нскім |
саве́цка-герма́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Germanic [dʒɜ:ˈmænɪk] adj. hist. няме́цкі; герма́нскі;
Germanic languages герма́нскія мо́вы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
а́ншлюс, ‑а, м.
Палітыка захопу Аўстрыі, якую праводзілі германскія імперыялістычныя колы пасля 1‑й сусветнай вайны.
[Ням. Anschluß — далучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МАНЕ́ТНЫЯ КАНВЕ́НЦЫІ І САЮ́ЗЫ,
пагадненні паміж дзяржавамі аб стандартызацыі масы і пробы манет і іх узаемным прыёме. Ствараліся з сярэдніх вякоў. Найб. вядомыя М.к. і с. герм. дзяржаў: Аўстра-Паўд.-Германскія канвенцыі (1753, 1837), Паўн.-Германскія канвенцыі (1836, 1838), Аўстра-Германскі манетны саюз (1857), якімі вызначаліся маса і проба манет, усталёўваліся агульныя для краін-удзельніц манеты. Формамі манетных пагадненняў з’яўляліся Лацінскі манетны саюз (1865—1926) і Скандынаўскі манетны саюз (1872—1924).
т. 10, с. 80
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)