Бара́нь-Гара́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бара́нь-Гара́ |
| Р. |
Бара́нь-Гары́ |
| Д. |
Бара́нь-Гары́ |
| В. |
Бара́нь-Гару́ |
| Т. |
Бара́нь-Гаро́й Бара́нь-Гаро́ю |
| М. |
Бара́нь-Гары́ |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Паляжа́ч-Гара́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Паляжа́ч-Гара́ |
| Р. |
Паляжа́ч-Гары́ |
| Д. |
Паляжа́ч-Гары́ |
| В. |
Паляжа́ч-Гару́ |
| Т. |
Паляжа́ч-Гаро́й Паляжа́ч-Гаро́ю |
| М. |
Паляжа́ч-Гары́ |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
га́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
га́р |
га́ры |
| Р. |
га́ру |
га́раў |
| Д. |
га́ру |
га́рам |
| В. |
га́р |
га́ры |
| Т. |
га́рам |
га́рамі |
| М. |
га́ры |
га́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
асы́пак, -пку, м. (спец.).
Тое, што асыпалася з гары ў выніку разбурэння пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
касаго́р, -а, мн. -ы, -аў, м.
Схіл гары, пагорка.
Узбірацца давялося па камяністым касагоры.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падно́жжа, -а, мн. -ы, -аў, н.
Месца ля самага нізу чаго-н., аснова (гары, помніка).
П. манумента.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кулём, прысл. (разм.).
1. Імкліва, перакульваючыся цераз галаву.
Паляцець к. з гары.
2. Стрымгалоў.
Кінуцца к. за кім-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адхо́н, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Пахілая паверхня гары і пад., схіл.
2. Бакавая паверхня дарожнага палатна.
Пусціць цягнік пад а.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
далягля́д, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Прастора, якую можна акінуць вокам; усё бачнае навокал наглядальніка.
З гары адчыняецца шырокі д.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гарэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гару́ |
гары́м |
| 2-я ас. |
гары́ш |
гарыце́ |
| 3-я ас. |
гары́ць |
гара́ць |
| Прошлы час |
| м. |
гарэ́ў |
гарэ́лі |
| ж. |
гарэ́ла |
| н. |
гарэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гары́ |
гары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гаручы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)