виаду́к архит. віяду́к, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

viaduct [ˈvaɪdʌkt] n. віяду́к; пуцеправо́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wiadukt, ~u

м. віядук

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

viaduct

[ˈvaɪədʌkt]

n.

віяду́к -а m.; мост маста́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Viadúkt [v-] m, n -(e)s, -e віяду́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ǘberführung I f -, -en

1) пераво́з

2) пераво́д (у другую ўстанову)

3) перада́ча

4) шляхаправо́д, віяду́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мост / цераз дарогу, вуліцу: віядук / часовы плывучы: пантон

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)