вы́трымана прысл. гл. вытрыманы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дысцыплінава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які прытрымліваецца патрабаванняў дысцыпліны ​1, правіл паводзін; арганізаваны, вытрыманы. [Банжын] чалавек дысцыплінаваны і без дазволу наўрад ці пачне мантаж. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

self-possessed [ˌselfpəˈzest] adj. той, хто вало́дае сабо́ю; спако́йны, стры́маны, вы́трыманы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

máßstabgerecht a вы́трыманы ў машта́бе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

універса́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць універсальнага. Універсальнасць акцёра. Універсальнасць метадаў лячэння. □ Універсальнасць, усеабдымнасць, дакладнасць і сцісласць — гэтыя вызначальныя рысы выданняў такога тыпу .. вытрыманы і ў Беларускай Савецкай Энцыклапедыі. Юрэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МУЗЫ́ЧНЫ МО́МАНТ,

невялікая інструментальная, пераважна фп. п’еса. Характарызуецца непасрэднасцю, амаль імправізацыйнасцю выказвання. Як і інш. рамант. творы малых форм (экспромт, накцюрн, прэлюдыя) вытрыманы ў адным настроі. Назва з’явілася пасля публікацыі 6 фп. мініяцюр Ф.​Шуберта (1828). Віртуознасць канцэртнага тыпу набыў у творчасці С.​Рахманінава (6 М.м., 1896).

т. 11, с. 17

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

self-possessed

[,selfpəˈzest]

adj.

вы́трыманы, паўстры́млівы, які́ вало́дае сабо́ю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

collected [kəˈlektɪd] adj.

1. сабра́ны;

collected works збор тво́раў (аднаго́ а́ўтара)

2. стры́маны, вы́трыманы, спако́йны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ripe [raɪp] adj.

1. спе́лы, вы́спелы;

The apples aren’t ripe yet. Яблыкі яшчэ не выспелі.

2. вы́трыманы;

ripe cheese вы́трыманы сыр;

ripe wine вы́трыманае віно́

3. гато́вы, наспе́лы

♦

live to a ripe old age дажы́ць да глыбо́кай ста́расці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vintage​2 [ˈvɪntɪdʒ] adj.

1. ма́рачны, вы́трыманы;

vintage wine ма́рачнае віно́

2. старамо́дны, састарэ́лы;

vintage jokes анекдо́ты «з барадо́ю»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)