ліша́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лішая (у 1 знач.). Лішайная высыпка на целе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шкарлятыно́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шкарлятыны. Шкарлятынозная высыпка. // Хворы на шкарлятыну. Шкарлятынознае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высыпа́нне ср. высыпа́ние, вы́сыпка ж.; см. высыпа́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выцяру́шванне ср., разг. вы́тряска ж., высыпа́ние, вы́сыпка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абсы́пка ж.

1. обсы́пка;

2. см. вы́сыпка 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wysypka

ж. высыпка, сып

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Röteln pl мед. красну́ха, чырво́ная вы́сыпка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

энантэ́ма

(ад гр. en = у, на + anthema = высыпка)

высыпка на слізістых абалонках рота, носа, унутраных органаў, якая назіраецца пры некаторых інфекцыйных захворваннях (параўн. экзантэма).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Háutausschlag m -(e)s, -schläge сып, вы́сыпка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

каро́слівы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да каросты. Карослівая высыпка. Карослівы сверб. // Хворы каростай; у каросце. Карослівы конь. / у знач. наз. каро́слівы, ‑ага, м.; каро́слівая, ‑ай, ж. Ізалятар для карослівых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)