навышмы́кваць

‘навыпускаць, навыціскаць каго-небудзь, што-небудзь (параўн: вышмыкваць - выслізгваць, вышмыгваць (вышмыкваць з рук, вышмыкваць на лесвіцу))’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. навышмы́кваю навышмы́кваем
2-я ас. навышмы́кваеш навышмы́кваеце
3-я ас. навышмы́квае навышмы́кваюць
Прошлы час
м. навышмы́кваў навышмы́квалі
ж. навышмы́квала
н. навышмы́квала
Загадны лад
2-я ас. навышмы́квай навышмы́квайце
Дзеепрыслоўе
прош. час навышмы́кваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

wyślizgiwać się

незак.

1. выслізгваць;

2. рабіцца слізкім, коўзкім

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

выслі́згвацца I несов. выска́льзывать, выскольза́ть; уска́льзывать, ускольза́ть; см. вы́слізнуцца

выслі́згвацца II несов.

1. станови́ться ско́льзким; см. вы́слізгацца;

2. страд. де́латься ско́льзким; см. выслі́згваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

entgléiten* vi (s) (D) выслі́згваць (з чаго-н.);

das Wort ist dem Múnde entglítten сло́ва сарва́лася з языка́;

den Händen ~ вы́слізнуць з рук

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уска́льзывать и ускольза́ть несов.

1. (скользя, вырываться) выслі́згваць, выслі́згвацца;

2. разг. (внезапно уходить откуда-л.) вышмы́гваць; (куда-л.) шмы́гаць; (скрываться) уцяка́ць; (исчезать) зніка́ць;

3. разг. (уклоняться) ухіля́цца; (увиливать) уві́льваць;

4. (оставаться незамеченным) разг. выпада́ць з-пад ува́гі, прахо́дзіць па-за ўва́гай; см. ускользну́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

слі́згацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Рухацца па гладкай слізкай паверхні, не адрываючыся ад яе. Крактала, угіналася пад возам рака, коні .. імчаліся, секлі лёд падковамі, і заднія калёсы слізгаліся, сунуліся. Капыловіч. // Не мець устойлівасці, ссоўвацца з месца, не могучы ўтрымацца на слізкай паверхні, саслізгваць. А падлога маляваная, гладкая, слізкая, я проста на нагах стаяць не магу, — усё слізгаюся. Бядуля. Але з непрывычкі нож .. чамусьці не слухаўся [Косціка]: ён то лёгка слізгаўся па версе кары, то глыбока ўядаўся ў корань. Якімовіч. // Не трымацца, выслізгваць. Чаўнок слізгаецца з рук. □ Паклаўшы жменю [пшаніцы], .. [Марыя] плявала сабе ў правую далонь, каб ручка сярпа не слізгалася, і жала далей. Пестрак.

2. Катацца, коўзацца. Слізгацца па лёдзе. Слізгацца на каньках. □ Зімою добра было слізгацца па лёдзе, вечарам пад шум бору за сцяной слухаць казкі. Ліс.

3. Тое, што і слізгаць (у 3 знач.). Водбліскі зор, здаецца, слізгаюцца па шыбінах і адбываюцца на твары Косціка. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)