alumnus [əˈlʌmnəs] n. (pl. alumni) fml былы́ студэ́нт, выпускні́к (школы, каледжа, універсітэта)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

valedictorian [ˌvælɪdɪkˈtɔ:riən] n. AmE, fml выпускні́к-выда́тнік, які́ выступае з развіта́льнаю прамо́ваю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bgangsschüler m -s, - выпускні́к (школы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schlabgänger m -s, - выпускні́к шко́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

intern1 [ˈɪntɜ:n] n. AmE інтэ́рн (студэнт-старшакурснік або выпускнік, які працуе пад кіраўніцтвам спецыяліста)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

maturzysta

м. выпускнік сярэдняй навучальнай установы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Abituri¦nt m -en, -en выпускні́к сярэ́дняй шко́лы [гімна́зіі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

alumnus

[əˈlʌmnəs]

n., pl. -ni [əˈlʌmnaɪ]

былы́ гадуне́ц, выпускні́к -а́ m. (навуча́льнай устано́вы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

хлапе́ц, ‑пца, м.

Падлетак мужчынскага полу. Самсон Коркія трымаў за руку старэйшага сына, і пятнаццацігадовы хлапец чуў, як халадзее рука бацькі. Самуйлёнак. Шчаслівую ўчуўшы трывогу, Майструе хлапец-выпускнік Сабе чамадан у дарогу Для рэчаў студэнцкіх і кніг. Гілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зверыя́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Уст.

1. Жаргонная назва тайнай традыцыйнай развітальнай пагулянкі выпускнікоў кадэцкіх карпусоў і ваенных вучылішчаў з выпіўкай і закускамі.

2. Калектыўны вершаваны твор або песня, падрыхтаваным для такой вечарынкі, дзе ў сатырычнай форме характарызуецца кожны выпускнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)