выпраўля́цца ​1, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да выправіцца ​1.

2. Зал. да выпраўляць ​1.

выпраўля́цца ​2, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да выправіцца ​2.

2. Зал. да выпраўляць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́правиться сов.

1. (выпрямиться) вы́прастацца, мног. павыпро́ствацца; вы́раўнавацца, мног. павыраўно́ўвацца;

2. (исправиться) вы́правіцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wyruszyć

зак. адправіцца; выправіцца; паехаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

betake [bɪˈteɪk] v. (betook, betaken) lit. : betake oneself вы́правіцца, накірава́цца (куды-н.);

He betook himself to his room. Ён накіраваўся ў свой пакой.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вы́люднець, вы́людскавацца ’выправіцца, стаць, як усе людзі’ (Янк., Клім., Жд., 1), вы́людзець ’вырасці, стаць сур’ёзным’ (Шат.). Рус. бранск. вы́люднеть ’вырасці, развіцца, стаць падобным да іншых’, укр. ви́людніты ’тс’. Гл. алюдзець, люднець. Адносна магчымасці запазычання з гоц. liudan ’расці’ гл. Мартынаў, БЛ, 1, 16 і наст.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

right​3 [raɪt] v.

1. выпраўля́ць; аднаўля́ць справядлі́васць;

right the oppressed абараня́ць правы́ прыгне́чаных;

That is a fault that will right itself. Гэта выправіцца само сабой.

2. выпро́стваць; выраўно́ўваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

poprawić się

зак.

1. палепшыцца, выправіцца, паправіцца;

2. паправіцца, паздаравець, ачуняць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адпра́віцца, ‑праўлюся, ‑правішся, ‑правіцца; зак.

1. Пайсці, паехаць, рушыць куды‑н.; выправіцца. Адправіцца ў падарожжа. □ Трэба паспець арганізаваць спрытную брыгаду, каб увечары адправіцца ў рэйд. Мікуліч. Бацька.. адправіўся агледзець жытні палетак. Гартны.

2. Адысці (пра цягнік, параход і пад.). Цягнік вось-вось павінен.. адправіцца. Кулакоўскі.

•••

Адправіцца да святых на чай (чай піць) — памерці.

Адправіцца на той свет — памерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wyprawić się

зак. адправіцца; выправіцца;

wyprawić się na polowanie — адправіцца на паляванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

puścić się

зак.

1. адправіцца, выправіцца (у дарогу);

2. вульг. загуляць; пачаць гуляць (распуснічаць)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)