выпла́чвацца несов., страд. выпла́чиваться; упла́чиваться; см. выпла́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wypłacać

незак. выплачваць; плаціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

disburse

[dɪsˈbɜ:rs]

v.t.

выпла́чваць гро́шы, выдава́ць апла́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bbezahlen vt выпла́чваць;

in Rten ~ выпла́чваць па ча́стках [ра́тамі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

І́сціць ’выконваць’, ’аддаваць узятую ці пазычаную колькасць’, ’задавальняць’, ’рабіць па чыстаму сумленню’ (Нас.), і́сціцца ’здзяйсняцца’ (Нас., Яруш.), ’выплачваць свой доўг’ (Нас.), ст.-бел. истити ’забяспечваць, выплачваць’ (1492 г.) запазычана са ст.-польск. iścić (Булыка, Лекс. запазыч., 78). Адносна семантыкі і словаўтварэння польскага слова гл. Слаўскі, 1, 471.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

löhnen vt выпла́чваць зарпла́ту [заро́бак]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rǘckvergüten неаддз. эк. кампенсава́ць, выпла́чваць наза́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выпла́чванне ср.

1. выпла́чивание, вы́плата ж.;

2. упла́та ж., вы́плата ж., выпла́чивание;

1, 2 см. выпла́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

heruszahlen vt

1) выпла́чваць

2) даць рэ́шту

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

МАНЦЫКЕ́РТ, Маназкерт,

крэпасць у М. Азіі на ўсх. ускраіне Візантыі (каля воз. Ван, цяпер тэр. Турцыі), каля сцен якой 19.8.1071 адбылася бітва паміж войскамі візант. імператара Рамана IV Дыягена і сельджукскага султана Алп-Арслана. У выніку здрады варожай імператару клікі Дукаў візант. войска было разбіта, Раман IV трапіў у палон (адпушчаны за абавязацельства штогод выплачваць даніну). Бітва пры М. паскорыла заваяванне сельджукамі візант. уладанняў у М. Азіі.

т. 10, с. 96

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)