Вы́мергаваць ’вымераць, выдзеліць’ (Шат.), вы́мяргаваць ’вымяркаваць’ (Жд., 1), вы́міргаваць ’сэканоміць’ (КЭС, лаг.). Відавочна, кантамінацыя дзеясловаў вы́маргаваць ’вымераць моргамі’ (гл. морг) і вымеркаваць ’разлічыць’ (гл. меркаваць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́мерить сов. вы́мераць, мног. павымяра́ць, павыме́рваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязме́рны, -ая, -ае.

1. Які немагчыма або цяжка вымераць.

Бязмерная глыбіня.

2. перан. Надзвычайна глыбокі, моцны (пра пачуцці).

Бязмернае гора.

|| наз. бязме́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выме́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вымераць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вымяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вымераць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вымяра́ць гл. вымераць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́мераны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вымераць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выме́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымерваць — вымераць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адцітрава́ць

‘вымераць канцэнтрацыю раствору ў хімічным аналізе’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адцітру́ю адцітру́ем
2-я ас. адцітру́еш адцітру́еце
3-я ас. адцітру́е адцітру́юць
Прошлы час
м. адцітрава́ў адцітрава́лі
ж. адцітрава́ла
н. адцітрава́ла
Загадны лад
2-я ас. адцітру́й адцітру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час адцітрава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

павымяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вымераць усё, многае. Павымяраць палеткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)