выкры́кванне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкрыкваць — выкрыкнуць.

2. Тое, што і выкрык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

yell​1 [jel] n. прарэ́злівы крык, не́мы крык;

give a yell вы́крыкнуць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́клікнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак. і аднакр., што і без дап.

Гучна выкрыкнуць, вымавіць. Выклікнуць лозунг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагарла́ць

‘выкрыкнуць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагарла́ю прагарла́ем
2-я ас. прагарла́еш прагарла́еце
3-я ас. прагарла́е прагарла́юць
Прошлы час
м. прагарла́ў прагарла́лі
ж. прагарла́ла
н. прагарла́ла
Загадны лад
2-я ас. прагарла́й прагарла́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прагарла́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

burst out

вы́крыкнуць, закрыча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

exclaim

[ɪksˈkleɪm]

v.

вы́крыкнуць, кры́кнуць; усклі́кнуць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́кликнуть сов., однокр.

1. (вызвать) вы́клікнуць;

2. (громко выкрикнуть) разг. вы́гукнуць, вы́крыкнуць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гукнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак. і аднакр., што.

Гучна прамовіць, сказаць што‑н., выкрыкнуць. — Добра! — весела выгукнуў малы і кінуўся бягом за дзверы. Якімовіч. Амаль хорам сход выгукнуў тры прозвішчы. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́хнуць, -ну, -неш, -не; -ні; зак. (разм.).

1. Аднакратна моцна выкрыкнуць «ах!», выказваючы якое-н. пачуццё: захапленне, здзіўленне, шкадаванне, страх, смутак і пад.

Жанчына ахнула.

2. Моцна ўдарыць па чым-н.; выбухнуць, разарвацца, стрэліць, абрушыцца і г.д.

А. палкай па галаве.

|| незак. а́хаць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. а́ханне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

изве́ргнуть сов.

1. (выбросить) вы́кінуць; (о вулкане и т. п.) вы́вергнуць;

2. физиол. вы́вергнуць;

3. (произнести, выкрикнуть — ругательство, проклятие и т. п.) вы́крыкнуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)