holler [ˈhɒlə] v. infml выкры́кваць; галасі́ць, лямантава́ць; вішча́ць, е́нчыць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wykrzykiwać

незак. выкрыкваць, ускрыкваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

выклика́ть несов.

1. (вызывать) выкліка́ць;

2. (громко выкрикивать) разг. выгу́кваць, выкры́кваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Вымаўляць, выкрыкваць «вой», выказваючы пачуццё болю, жалю, прыкрасці, здзіўлення. Хворы ледзь чутна войкае. □ Аленка Макарчук складала рукі на грудзях і ад здзіўлення ціхенька войкала. Курто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

а́йкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Вымаўляць, выкрыкваць «ай» ад болю, жалю, здзіўлення і пад. Халуста пачаў бегаць па млыне, хапацца рукамі за галаву, вохкаць, айкаць, стагнаць, стукаць кулакамі ў грудзі. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bluster​2 [ˈblʌstə] v.

1. пагража́ць; го́ласна крыча́ць;

bluster out threats выкры́кваць пагро́зы

2. бушава́ць, раўці́ (пра буру)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Dróhung f -, en пагро́за;

éine ~ áusstoßen* выкры́кваць пагро́зы, пагража́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Скандава́ць, скандзі́раваць ‘выкрыкваць, выдзяляючы склады ці словы’ (ТСБМ, Ласт., Байк. і Некр.). З польск. scandować ‘тс’ або з ням. scandieren праз рус. скандировать ‘тс’; параўн. і старое рус. скандова́ть ‘тс’. Крыніца слова ў лац. scandere ‘паднімаць, павышаць (голас)’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рэкла́ма ’паведаленне аб якім-небудзь мерапрыемстве, тавары, паслузе з мэтай прыцягнення ўвагі’ (Булыка, СІС). З рус. реклама, якое з заходнееўрапейскіх моў. Крыніца — франц. réclame ’тс’ ад дзеяслова réclamer ’настойліва прасіць, патрабаваць’ < лац. reclāmāre ’гучна выкрыкваць; клікаць’ (Чарных, 2, 108).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wywoływać

незак.

1. выклікаць;

2. выкрыкваць; абвяшчаць;

3. фот. праяўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)