вы́канючить сов., прост., обл. вы́прасіць, вы́кленчыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́клянчить сов., прост. вы́кленчыць, вы́прасіць, вы́канькаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выкле́нчванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкленчваць — выкленчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкле́нчваць несов., разг. выпра́шивать, выкля́нчивать; см. вы́кленчыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́канькаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Дамагчыся чаго‑н. назойлівай просьбай; выкленчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stipulate [ˈstɪpjuleɪt] v. fml абумо́ўліваць, ста́віць умо́ву;

stipulate for a reward вы́кленчыць сабе́ ўзнагаро́ду

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wyżebrać

зак. выпрасіць, выкленчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wynudzić

зак.

1. kogo нагнаць нуду на каго;

2. разм., перан. выкленчыць, выканькаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)