выко́рмліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкормліваць — выкарміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выко́рмліваць гл. выкарміць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

павыко́рмліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Выкарміць усіх, многіх. Павыкормліваць парасят.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыко́рмліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Выкарміць у вялікай колькасці. Навыкормліваць парасят.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

откорми́ть сов. адкармі́ць, мног. паадко́рмліваць, вы́карміць, мног. павыко́рмліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Недакорміш ’худы’ (Марц.). З недакарміць ’недастаткова выкарміць’, гл. неда-.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́кормить сов. вы́карміць, мног. павыко́рмліваць; (вырастить) вы́гадаваць, мног. павыгадо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адкармі́ць, -кармлю́, -ко́рміш, -ко́рміць; -ко́рмлены; зак., каго-што.

Кормячы, давесці да сытасці, выкарміць; добрай ежай, кормам паправіць.

А. кабана.

|| незак. адко́рмліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. адкармі́цца, -кармлю́ся, -ко́рмішся, -ко́рміцца (разм.); незак. адко́рмлівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. адко́рм, -у, м. Паставіць каня на а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

odkarmić

зак. адкарміць, выкарміць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

utuczyć

зак. адкарміць, выкарміць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)