пакалаці́ць, ‑лачу, ‑лоціш, ‑лоціць; зак., каго-што.
1. Калаціць, трэсці некаторы час.
2. Выкалаціць, акалаціць усё, многае. Пакалаціць снапы.
3. Разм. Зрабіць вобыск, шукаючы чаго‑н.; патрэсці. [Алімпа:] — Адкуль у мяне... тыя дакументы? — Давядзецца затрымаць, пакалаціць, — сказаў адзін з паліцаяў. Сабаленка.
4. Разм. Панесці ўдары, пабіць. Як бы.. [Сярожу] ні пакалацілі ў гульнях,.. маці і брат ні разу не пачулі ад яго скаргу ці стогн. Новікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́колотить сов.
1. вы́біць, мног. павыбіва́ць; (снопы — обычно) абабі́ць, вы́калаціць;
2. перен. (получить путём принуждения) разг. вы́цягнуць, мног. павыця́гваць;
3. перен. (заработать) прост. вы́гнаць, вы́біць;
◊
вы́колотить дурь из головы́ вы́біць дур з галавы́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)