выве́дванне ср. выве́дывание, разве́дывание, разузнава́ние; см. выве́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выве́двацца несов., страд. выве́дываться, разве́дываться, разузнава́ться; см. выве́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áushorchen vt распы́тваць, выве́дваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

разве́дывать несов., в разн. знач. разве́дваць, выве́дваць; см. разве́дать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЗАНДЗІ́РАВАННЕ (ад франц. sonder выведваць, даследаваць) у медыцыне, метад даследавання і лячэння з дапамогай зондаў полых органаў, каналаў, свішчавых хадоў, гнойных поласцей і ран. Полымі зондамі праводзяць З. для апаражнення ці прамывання, узяцця змесціва (напр., страўнікавага соку), з мэтай даследавання, увядзення лек. прэпаратаў або рэнтгенакантрастных рэчываў, штучнага жыўлення хворых пасля аперацый, расшырэння звужанага прасвету. У хірургіі ўжываюць жолабападобныя зонды для праводкі рэжучага інструмента з мэтай аховы тканак ад пашкоджання.

т. 6, с. 526

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

explore

[ɪkˈsplɔr]

v.t.

1) выве́дваць

2) дасьле́даваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

worm​2 [wɜ:m] v.

1. паўзці́;

worm one’s way прапаўзці́

2. выпы́тваць, выве́дваць;

worm a secret выве́дваць та́йну

♦

worm oneself into smb.’s confidence уце́рціся ў даве́р’е да каго́-н., убі́цца ў ла́ску да каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

podpytywać

незак. разм. выпытваць; выведваць; выцягваць (інфармацыю)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áusforschen vt выве́дваць, распы́тваць, выпы́тваць; вайск. збіра́ць зве́сткі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Віжава́ць ’выведваць, выглядваць, шпегаваць, сачыць, падпільноўваць, падслухоўваць’ (БРС, КТС, карэліц.; Янк. Мат., Янк. I, Сцяшк. МГ; лаг., КЭС) — дэвербатыўнае ўтварэнне ад віж 1 (гл.) і суф. ‑ovati.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)