Ячэйкі з воску, якія робяць пчолы і восы для захоўвання мёду і адкладвання яец.
Мядовыя с.
|| прым.со́тавы, -ая, -ае.
С. мёд (які знаходзіцца ў сотах).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зляце́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ці́цца; -ця́цца; зак.
Прыляцець у адно месца з розных бакоў.
Восы зляцеліся на салодкае.
|| незак.злята́цца, -а́ецца.
|| наз.злёт, -у, М злёце, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аса́, -ы́, мн.во́сы, -аў, ж.
Перапончатакрылае насякомае з джалам.
◊
Асой у вочы кідацца — назойліва прыставаць, дакучаць.
|| прым.асі́ны, -ая, -ае.
Асінае гняздо (таксама перан.: пра зборышча шкодных людзей, ворагаў і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ка́пур ’пяхцер’, ’гняздо, у якім выводзяцца восы’ (рагач., Сл. паўн.-зах.: генетычна роднаснае да рус.ка́пор ’чапец’, якое паходзіць з гал.kaper ’шапка’ < італ.capparo, capero (Фасмер, 2, 184).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гіменаптэ́ры
(ад гр. hymen = плеўка, перапонка + -птэр)
перапончатакрылыя насякомыя (восы, пчолы, мурашкі і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сфе́ксы
(н.-лац. sphex)
рыючыя восы; жывуць у зямлі, палююць на саранчовых і конікаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
СКО́ЛІІ (Scoliidae),
сямейства адзіночных вос надсям. джалячых атр. перапончатакрылых. Каля 450 відаў. Пашыраны пераважна ў тропіках і субтропіках. На Беларусі 2 віды: С. чатырохкропкавая (Scolia quadripunctata) і С. валасістая, або стэпавая (S. hirta). Актыўныя днём.
Даўж. да 6 см. Цела валасістае, афарбоўка звычайна чорная з жоўтым малюнкам. Дарослыя кормяцца на кветках. Паразіты лічынак пласцініставусых жукоў, якія з’яўляюцца кормам для лічынак С. Развіццё з поўным ператварэннем. Іл.гл. ў арт.Восы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЕ́МКІ, мутыліды (Mutillidae),
сямейства насякомых атр. перапончатакрылых. Каля 4,8 тыс. відаў. Пашыраны пераважна ў тропіках. На Беларусі найб. трапляецца Н. еўрап. (Mutilla europaea), якая паразітуе ў гнёздах пчол і чмялёў.
Даўж. да 16 мм. Цела ўкрыта густымі валаскамі з яркімі плямкамі і палоскамі. У Н. еўрап. цела чорнае з сінім адценнем. Самцы крылатыя, самкі бяскрылыя, вонкава нагадваюць мурашак. Большасць відаў Н. развіваецца на лічынках і кукалках перапончатакрылых (адзіночныя пчолы, чмялі, сфецыды, дарожныя і складкавакрылыя восы), некат. відаў жукоў і мух. Развіццё з поўным ператварэннем. Лічынкі чэрвепадобныя.
