Кран-бэлька 6/92, 93

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

кран-бэ́лька ж. кран-ба́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КРАН-БЭ́ЛЬКА (галанд. kranbalk),

разнавіднасць пад’ёмнага крана маставога тыпу, у якога таль з эл. або ручным прыводам рухаецца па пралётнай ездавой бэльцы, абсталяванай канцавымі хадавымі цялежкамі. Цялежкі перамяшчаюцца па рэйках, укладзеных па падкранавых бэльках, якія абапіраюцца на калоны ці падвешваюцца да кроквенных ферм. К.-б. бываюць адна- (пралёт да 15 м) або шматпралётныя (да 100 м). Грузападымальнасць да 5 т. Разнавіднасць К.-б. — катабэлька для падымання і апускання якараў на суднах.

І.І.Леановіч.

Кран-бэлька: 1 — тэльфер; 2 — кнопачны пульт; 3 — ферма; 4 — канцавая бэлька.

т. 8, с. 449

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кран-бэ́лька

(ад кран + бэлька)

разнавіднасць пад’ёмнага крана маставога тыпу, у якога тэльфер перамяшчаецца па бэльцы з коламі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

чатырохканто́вы, -ая, -ае.

3 чатырма кантамі.

Чатырохкантовая бэлька.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перагарэ́лы, -ая, -ае.

Які перагарэў.

Перагарэлая бэлька.

П. гной.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тра́ма, -ы, мн. -ы, трам, ж.

Апорная бэлька, якая падтрымлівае столь (у драўляных будынках).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

таўро́вы тавро́вый;

○ ~вая бэ́лька — тавро́вая ба́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

girder [ˈgɜ:də] n. ба́лька, бэ́лька (металічная)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

joist [dʒɔɪst] n. брус; бэ́лька, кро́ква

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)