Багушэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Багушэ́вічы | |
Багушэ́вічаў |
|
| Багушэ́вічам | |
| Багушэ́вічы | |
| Багушэ́вічамі | |
| Багушэ́вічах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Багушэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Багушэ́вічы | |
Багушэ́вічаў |
|
| Багушэ́вічам | |
| Багушэ́вічы | |
| Багушэ́вічамі | |
| Багушэ́вічах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выка́знік, -а,
1. У граматыцы: галоўны член сказа, які абазначае дзеянне ці стан прадмета, выражанага дзейнікам.
2. Тое, што і выразнік.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
роданача́льнік, -а,
1. Продак, ад якога вядзе свой пачатак род¹ (у 2
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БУРАЧО́К Мацей,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адвака́цтва, ‑а,
Дзейнасць адваката.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эксплуата́тарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эксплуататара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Бурачок Мацей,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ілжы́васць і лжы́васць, ‑і,
Уласцівасць ілжывага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прагра́мны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да праграмы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сымон Рэўка з-пад Барысава,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)