пахры́пнуць, ‑не; ‑нем, ‑неце, ‑нуць; зак.

Разм. Ахрыпнуць — пра ўсіх, многіх. [Стары] сагнуўся і асунуўся. Дзеці ад крыку пахрыплі. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ага́знуць ’асіпнуць, ахрыпнуць’ (КСТ). Параўн. балг. газя ’крычаць, сварыцца’. Ці не да агазны? (гл. Трубачоў, Этимология, 1972, 23).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

паахрыпа́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Ахрыпнуць — пра ўсіх, многіх. Навокал такая парнасць і цеплыня, аж драчы ў лазняку за агародам паахрыпалі ад крыку. Дайліда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асіпнуць, ахрыпнуць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

áusschreien* vt выкры́кваць, го́ласна аб’яўля́ць;

sich (D) die Stímme ~ ахры́пнуць ад кры́ку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kéhle f -, -n го́рла, гарта́нь, гло́тка;

aus vóller ~ на ўсё го́рла, гу́чна, мо́цна;

sich die ~ áusschreien* ахры́пнуць ад кры́ку;

etw. in die únrechte ~ bekómmen* папярхну́цца чым-н.;

mir ist die ~ wie zúgeschnürt у мяне́ перахапі́ла дух;

j-m das Mésser an die ~ sétzen браць каго́-н. за го́рла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)