waiter [ˈweɪtə] n. афіцыя́нт, ке́льнер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КЕ́ЛЬНЕР (ням. Kellner),

афіцыянт, слуга рэстарана, піўной, гасцініцы ў заходнееўрап. краінах, у прыватнасці ў нямецкамоўных (Германія, Швейцарыя і інш.).

т. 8, с. 224

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

афіцыя́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да афіцыянт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцю́ард, ‑а, М ‑дзе, м.

Афіцыянт на пасажырскім марскім судне ці пасажырскім самалёце.

[Англ. steward.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сто́лік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. гл. стол.

2. Стол для наведвальнікаў у рэстаране, сталовай, кафэ і пад. (разм.).

Афіцыянт бярэ заказы ля століка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ке́льнер, ‑а, м.

Слуга рэстаране, піўной, гасцініцы ў заходнееўрапейскіх краінах — Германіі, Швейцарыі і інш; афіцыянт.

[Ням. Kellner.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́льнер, -а, мн. -ы, -аў, м.

У некаторых краінах: афіцыянт, слуга ў атэлі.

|| ж. ке́льнерка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. ке́льнерскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

kelner

м. афіцыянт, кельнер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ба́рмен, -а, мн. -ы, -аў, м.

Уладальнік бара¹ ці афіцыянт у бары¹ (у 1 знач.).

|| ж. ба́рменка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак (разм.).

|| прым. ба́рменскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Kéllner m -s, - афіцыя́нт, ке́льнер

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)