асігно́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да асігнаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асігнава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асігнаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераасігнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.

Асігнаваць па-іншаму; змяніць асігнаванне чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

asygnować

незак. асігнаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyasygnować

незак. асігнаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

allocate [ˈæləkeɪt] v. выдзяля́ць сро́дкі; асігнава́ць гро́шы (на што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

каштары́с, ‑а, м.

Фінансавы дакумент для вызначэння і планавання выдаткаў і прыбыткаў. Скласці каштарыс. Асігнаваць па каштарысу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

appropriate​2 [əˈprəʊprieɪt] v.

1. прысво́йваць (асабліва незаконна)

2. асігно́ўваць, асігнава́ць; выдзяля́ць пэ́ўныя грашо́выя сро́дкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

асігнава́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асігнаваць.

2. часцей мн. Асігнаваная сума. Асігнаванні на сацыяльна-культурныя мерапрыемствы. Асігнаванні на лячэбнае харчаванне. Асігнаванні на ахову працы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áuswerfen* vt

1) выкіда́ць

2) асігнава́ць, прызнача́ць

3) капа́ць (яму, роў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)