априо́ри нареч., в разн. знач. апрыёры;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апастэрыёры, прысл.

Спец. На падставе вопыту, вопытных дадзеных; проціл. апрыёры.

[Лац. a posteriori.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

a priori2 [ˌeɪpraɪˈɔ:raɪ] adv. лацін., fml апрыёры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

a priori

[,ɑ:priˈɔri]

1.

adj.

апрыёрны

2.

adv.

апрыёры

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПРЫРО́ДЖАНЫЯ ІДЭ́І,

уяўленні і веды, якія не могуць быць набыты, паколькі не маюць адносін да пачуццёвага свету (напр., матэм. і лагічныя аксіёмы, маральныя каштоўнасці, зыходныя філас. прынцыпы); паняцце тэорыі пазнання. Пачынальнік вучэння аб П.і. — Платон. Паводле адных філосафаў, П.і. дадзены ад Бога (Р.​Дэкарт); іншыя лічылі іх задаткамі розуму, развіццю якіх садзейнічае пачуццёвы вопыт (Г.​Лейбніц). У сенсуалістычнай філасофіі (Т.​Гобс, Дж.​Лок) існаванне П.і. адмаўлялася. Існуе тэндэнцыя разглядаць П.і. як набытыя ў спадчыну. Гл. таксама Апастэрыёры і апрыёры.

т. 13, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

апастэрыёры

(лац. a posteriori = з наступнага)

на падставе вопыту, вопытных дадзеных (проціл. апрыёры).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апрыёрны

(ад апрыёры)

які не залежыць ад вопыту, не абапіраецца на вывучэнне фактаў, папярэднічае даследаванню (проціл. апастэрыёрны).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апастэрыёры

(лац. а posteriori = з наступнага)

на падставе вопыту, вопытных дадзеных (проціл. апрыёры).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)