апрабо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да апрабаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрабо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. апрабоўваць — апрабаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрабава́цца несов., страд. апроби́роваться; см. апрабава́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

опро́бовать техн.

1. сов. апрабава́ць;

2. несов. апрабо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апрабава́ны

1. тех. опро́бованный; подве́ргнутый испыта́нию;

2. апроби́рованный;

1, 2 см. апрабава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

set one’s seal to

прыкла́сьці пяча́ць да чаго́; ухвалі́ць, апрабава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

approbíeren vt апрабава́ць; ухваля́ць, дазваля́ць;

ein approbíertes Mittel выпрабава́ны [праве́раны] сро́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Апраба́цыя 1 ’адабрэнне’ (БРС, Нас.), апрабаваць. Рус. апробация, апробировать, укр. апробація, апробувати, польск. aprobata, aprobacja і інш. У рускай з польскай у пачатку XVIII ст. (Шанскі, 1, А, 132). Ст.-бел. апробация (Вясноў, Бел. лекс., 34), апробовати (Гіст. лекс., 111), ст.-укр. апробация з пач. XVII ст. (Цімчанка) запазычана з лацінскай, магчыма, праз польскае пасрэдніцтва (у польскай з лац. арprobatio ў сярэдзіне XVI ст.). Лац. з ad‑probo (probo ’выпрабоўваць; адабраць’); probus ’добры, дабраякасны, чэсны, сціплы’ < *pro‑bho‑s).

Апраба́цыя 2 ’праверка’. Этымалагічна тое ж самае, што і апрабацыя 1, але семантычна захоўвае сувязь з проба, прабаваць. Магчыма, што гэта значэнне — пазнейшае, калі яно звязваецца з апрабаваць (рус. опро́бовать), а не апроби́ровать, як апрабацыя 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

applaud

[əˈplɔd]

1.

v.i.

пля́скаць, віта́ць во́плескамі

2.

v.t.

апрабава́ць; ухваля́ць

He applauded my decision — Ён ухвалі́ў маю́ пастано́ву

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)