МУРАЎЁЎ-АПО́СТАЛ (Мацвей Іванавіч) (29.4.1793, С.-Пецярбург — 5.3.1886),

дзекабрыст. Падпалкоўнік у адстаўцы (з 1823). Брат С.І.Мураўёва-Апостала. З 1810 вучыўся ў Пецярбургскім ін-це інжынераў шляхоў зносін. З 1811 у арміі. Удзельнік вайны 1812, замежных паходаў 1813—14. Адзін з заснавальнікаў «Саюза выратавання» (1816), чл. управы «Саюза працвітання» (1818). Удзельнік паўстання Чарнігаўскага палка (гл. Чарнігаўскага палка паўстанне). Прыгавораны да 20 гадоў катаргі, пазней тэрмін скарочаны да 15 гадоў. Паводле амністыі 1856 вернуты з Сібіры, да 1863 жыў у Цверы, потым у Маскве.

т. 11, с. 31

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Мураўёў-Апостал М. І. 4/190; 6/509; 8/513; 9/396, 402

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Мураўёў-Апостал С. І. 2/46, 47, 533; 4/190, 191; 6/509; 7/317; 8/323, 514; 9/396, 402; 10/193; 11/194

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

апо́стол прям., перен., ирон. апо́стал, -ла м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

apostle [əˈpɒsl] n.

1. Apostle апо́стал (адзін з 12 паслядоўнікаў Ісуса Хрыста)

2. апо́стал, заўзя́ты паслядо́ўнік яко́й-н. ідэ́і

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

apostoł

м. апостал

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Beloved Disciple

(= Saint John)

апо́стал Ян

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Андрэй (апостал) 1/392

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

disciple [dɪˈsaɪpl] n.

1. ву́чань, паслядо́ўнік (у палітыцы, рэлігіі)

2. апо́стал;

the twelve disciples двана́ццаць апо́сталаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Apóstel m -s, -

1) апо́стал

2) прапаве́днік, праро́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)