апо́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апойваць — апаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апо́йваць гл. апаіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перапаі́ць, -паю́, -по́іш, -по́іць; -по́ены; зак., каго (што).

1. Празмерна напаіць, апаіць.

П. цяля.

2. Напаіць спіртнымі напіткамі ўсіх, многіх.

П. гасцей.

|| незак. перапо́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

опои́ть сов.

1. апаі́ць;

2. (ядовитым напитком) уст. атруці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апо́й, ‑ю, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апаіць і стан паводле знач. дзеясл. абапіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапаі́ць, ‑паю, ‑поіш, ‑поіць; зак., каго.

1. Празмерна напаіць; апаіць. Перапаіць дзіця малаком. // Напаіць дап’яна, спаіць усіх, многіх. Перапаіць гасцей.

2. Напаіць адно за другім усіх, многіх. Перапаіць усю жывёлу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)