апаро́жнены опорожнённый, опоро́жненный, освобождённый, вы́свобожденный; см. апаражні́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́паражніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Зрабіць парожнім; апаражніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

опорожни́ть сов. апаражні́ць, мног. паапаражня́ць, спаражні́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

опроста́ть сов., прост. апраста́ць, апаражні́ць, вы́паражніць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паапаражня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Апаражніць адно за другім усё, многае. Паапаражняць бітоны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́простать сов., прост. апаражні́ць; (высвободить) вы́няць; (вытащить) вы́цягнуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

opróżnić

зак. апаражніць, спаражніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wypróżnić

зак. апаражніць, спаражніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wysączyć

зак. апаражніць, асушыць, выцадзіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вы́жалапаць ’выжлуктаць, выхлебтаць’ (Сцяц., Зэльв.). Запазычанне з польск. wyżlopać ’выхлебтаць, прагна выпіць, апаражніць’, якое ў сваю чаргу з літ. žliaũbti ’прагна есці, лопаць, аплятаць’ (Малько, Бел.-польск. ізал., 90).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)