analizować

незак. аналізаваць;

analizować sytuację — аналізаваць сітуацыю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уду́млівы, -ая, -ае.

1. Схільны глыбока мысліць, унікаць у сэнс чаго-н.

У. пісьменнік.

Удумліва (прысл.) аналізаваць.

2. Які выяўляе такую здольнасць.

Удумлівыя вочы.

|| наз. уду́млівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аналі́тык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Той, хто мае схільнасць да аналітычных разважанняў, умее добра аналізаваць што-н.

2. Спецыяліст, які займаецца аналізам (у 1 і 3 знач.).

Палітычны а.

Хімік-а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

assay2 [əˈseɪ] v. аналізава́ць сплаў ці рэ́чыва; правяра́ць, дасле́даваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

analyseren vt аналізава́ць; раскла́дваць, дасле́даваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dissect [dɪˈsekt] v.

1. анатамі́раваць

2. разбіра́ць, аналізава́ць

3. рассяка́ць; разрэ́зваць, разраза́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dissect

[dɪˈsekt]

v.t.

1) разраза́ць, рабі́ць дысэ́кцыю

2) аналізава́ць, разьбіра́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

analyze

[ˈænəlaɪz]

v.t.

1) аналізава́ць; разгляда́ць

to analyze the situation — разгле́дзець сытуа́цыю

2) Chem. аналізава́ць, расклада́ць

3) разьбіра́ць

to analyze a sentence grammatically — зрабі́ць граматы́чны разбо́р ска́зу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zergledern vt

1) расчляня́ць, расклада́ць

2) разбіра́ць, аналізава́ць (сказ)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аналі́тык, ‑а, м.

1. Спецыяліст, які займаецца аналізам чаго‑н. Хімік-аналітык.

2. Чалавек, які мае схільнасць аналізаваць з’явы навакольнага свету, адносіны паміж людзьмі, адчуванні, перажыванні свае асабістыя і тых, хто яго акружае. Пісьменнік-аналітык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)