Ambitión f -, -en амбі́цыя, славалю́бства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

амби́ция амбі́цыя, -цыі ж.;

◊

уда́риться (вломи́ться, войти́) в амби́цию кі́нуцца ў амбі́цыю.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ambition [æmˈbɪʃn] n.

1. імкне́нне;

have great ambitions мець вялі́кія памкне́нні

2. амбі́цыя; славалю́бства; пра́гнасць да сла́вы/ула́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ambition

[æmˈbɪʃən]

n.

1) амбі́цыя f., сла́валю́бства n.; імкне́ньне да паша́ны (сла́вы, ула́ды)

2) прадме́т жада́ньня

His ambition was to become a writer — Яго́ным імкне́ньнем было́ стаць пісьме́ньнікам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

самалюбства, самаўпэўненасць, гонар, пыха, эгаізм; фанабэрыя (разм.); апломб, амбіцыя (кніжн.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

Пы́ха ’фанабэрыстасць, ганарыстасць’ (ТСБМ, Нас., Яруш., Бес., Касп., Др.-Падб., Гарэц., Варл.), ’задаванне, амбіцыя’ (ашм., Стан.), ’дастатак’ (ваўк., Сл. ПЗБ), сюды ж пыхамо́рды груб. ’ганарысты’ (астрав., там жа), пыхова́ты ’ганарыста падціскаць губы’ (Клім.), пыхаце́ць ’рабіцца фанабэрыстым’ (Стан.), падымаць пыхаю ’рабіць ганарыстым’ (Нас.). Арэальная інавацыя, цэнтр якой хутчэй за ўсё знаходзіўся ў Чэхіі, параўн. чэш. pýcha ’ганарыстасць, фанабэрыя’, паводле Махэка₂ (502), ад pýchati ’рабіцца пышным, пышнець’, першапачаткова ’дуць, надувацца’, перанесенага ў маральна-этычную сферу (’nadýmati se pýchou’), гл. пыхаць; у Беларусь трапіла праз польск. pycha ’пышнасць, ганарыстасць’, занесенага з Чэхіі (“drogą kościelną”, Банькоўскі, 2, 969), параўн. запазычанае ст.-бел. пыха ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 134).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

aspiration

[,æspəˈreɪʃən]

n.

1) імкне́ньне n., мо́цнае жада́ньне; амбі́цыя f.

2) удыха́ньне n.; уды́х -у m., дыха́ньне n.

3) прыдыха́ньне n., прыдыха́льны гук

4) Med. асьпіра́цыя f., высо́сваньне ва́дкасьці ці паве́тра з по́ласьці це́ла

5) усмо́ктваньне, прысмо́ктваньне, сса́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ambicja

ambicj|a

ж.

1. амбіцыя; пачуццё ўласнай годнасці; славалюбства, самалюбства, ганарыстасць;

człowiek wielkich ~i — чалавек вялікіх амбіцый;

urażona ~a — пакрыўджанае самалюбства;

zranić ~ę — параніць самалюбства;

2. часцей мн.~e — памкненні; прэтэнзіі;

szlachetne ~e — высакародныя памкненні;

wygórowane ~e — празмерныя прэтэнзіі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)