а́либи юр. а́лібі нескл., ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

alibi

нескл. н. юр. алібі;

prawdziwe (wątpliwe) alibi — праўдзівае (спрэчнае) алібі;

mieć alibi — мець алібі;

udowodnić swoje alibi — давесці сваё алібі;

zapewnić sobie alibi — забяспечыць сабе алібі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Álibi n -s, -s юрыд. а́лібі;

sein ~ náchweisen* даказа́ць сваё а́лібі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

alibi

[ˈæləbaɪ]

n., pl. -bis

1) Law. а́лібі indecl.

2) informal адгаво́рка f., вы́крут -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

МАРА́НТЭ ((Morante) Эльза) (18.8.1912, Рым — 25.11.1985),

італьянская пісьменніца. Дэбютавала зб. навел і казак «Тайная гульня» (1941). Аўтар сац. раманаў «Падман і варажба» (1948), «Востраў Артура» (1957), зб. навел «Андалузская хустка» (1963), паэт. зб-каў «Алібі» (1958), «Свет, які выратавалі дзеці» (1968) і інш. Найб. значны твор — раман «Гісторыя» (1974) пра лёсы «маленькіх людзей» у гады 2-й сусв. вайны і пасляваен. перыяд.

т. 10, с. 105

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)