але - Пошук

але

Том: 1, старонка: 96.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

але

Том: 1, старонка: 97.

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

Але́, алі ’але, так, толькі’ (Нас., Бяльк.) (гл. алі), укр. але, ст.-рус. али, серб.-харв. а̏ли, славен. ali ’тс’ да а (гл.) і ле (гл.). Параўн. ст.-польск. le ’толькі’, чэш. le ’але, і’, серб.-харв. ље̏ ’толькі, але’ (RHSJ, VI, 234–235). Апошняе, магчыма, яшчэ балта-славянскае: лат. ‑le. Параўн. Траўтман, 153; Мюленбах-Эндзелін, 2, 443; Слаўскі, 1, 24; Саднік-Айцэтмюлер, 1, 2. Параўн. алі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пара́д-але́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	пара́д-але́
Р.	пара́да-але́
Д.	пара́ду-але́
В.	пара́д-але́
Т.	пара́дам-але́
М.	пара́дзе-але́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пара́д-але́, пара́да-але́, мн. пара́ды-але́, пара́даў-але́, м.

У цырку: выхад на арэну ўсіх удзельнікаў перад пачаткам праграмы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пара́д-але́ (род. пара́да-але́) м., театр. пара́д-алле́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Але Фелеге Селам 11/494

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Ала́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Ала́
Р.	Алы́
Д.	Але́
В.	Алу́
Т.	Ало́й Ало́ю
М.	Але́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

А́ла

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	А́ла	А́лы
Р.	А́лы	А́л
Д.	А́ле	А́лам
В.	А́лу	А́л
Т.	А́лай А́лаю	А́ламі
М.	А́ле	А́лах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пара́д-алле́ театр. пара́д-але́, род. пара́да-але́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Verbum