во́кісна-рту́тна-алавя́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́кісна-рту́тна-алавя́ны |
во́кісна-рту́тна-алавя́ная |
во́кісна-рту́тна-алавя́нае |
во́кісна-рту́тна-алавя́ныя |
| Р. |
во́кісна-рту́тна-алавя́нага |
во́кісна-рту́тна-алавя́най во́кісна-рту́тна-алавя́нае |
во́кісна-рту́тна-алавя́нага |
во́кісна-рту́тна-алавя́ных |
| Д. |
во́кісна-рту́тна-алавя́наму |
во́кісна-рту́тна-алавя́най |
во́кісна-рту́тна-алавя́наму |
во́кісна-рту́тна-алавя́ным |
| В. |
во́кісна-рту́тна-алавя́ны (неадуш.) во́кісна-рту́тна-алавя́нага (адуш.) |
во́кісна-рту́тна-алавя́ную |
во́кісна-рту́тна-алавя́нае |
во́кісна-рту́тна-алавя́ныя (неадуш.) во́кісна-рту́тна-алавя́ных (адуш.) |
| Т. |
во́кісна-рту́тна-алавя́ным |
во́кісна-рту́тна-алавя́най во́кісна-рту́тна-алавя́наю |
во́кісна-рту́тна-алавя́ным |
во́кісна-рту́тна-алавя́нымі |
| М. |
во́кісна-рту́тна-алавя́ным |
во́кісна-рту́тна-алавя́най |
во́кісна-рту́тна-алавя́ным |
во́кісна-рту́тна-алавя́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
pewter
[ˈpju:tər]
1.
n.
1) сплаў сьвінца́ з во́лавам, ме́дзьдзю
2) алавя́ны по́суд
2.
adj.
алавя́ны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
салда́цік м., в разн. знач. солда́тик;
алавя́ны с. — оловя́нный солда́тик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
солда́тик в разн. знач. салда́цік, -ка м.;
оловя́нный солда́тик алавя́ны салда́цік;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Zínnsoldat m -en, -en алавя́ны салда́цік
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ка́псуль, ‑я, м.
1. Металічны каўпачок з выбуховым рэчывам, якое загараецца ад удару і запальвае зарад у баявых патронах, дыстанцыйных трубках і інш.
2. Алавяны каўпачок, які надзяваецца на галоўку закаркаванай бутэлькі з віном.
[Фр. capsule з лац.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАСІТЭРЫ́Т (ад грэч. kassiteros волава),
алавяны камень, мінерал класа аксідаў, дыяксід волава SnO2. Мае прымесі жалеза, ніобію, танталу, тытану, вальфраму, селену і інш. Крышталізуецца ў тэтраганальнай сінганіі. Крышталі дыпірамідальныя, слупкаватыя, ігольчастыя. Агрэгаты зярністыя, радыяльна-прамянёвыя. Колер карычневы розных адценняў, чорны, шэры. Бляск алмазны. Цв. 6—7. Шчыльн. каля 7 г/см³. Радовішчы гідратэрмальныя, грэйзенавыя, пегматытавыя, россыпныя. Важнейшая алавяная руда.
У.Я.Бардон.
Касітэрыт.
т. 8, с. 142
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)