во́кісна-рту́тна-алавя́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́кісна-рту́тна-алавя́ны во́кісна-рту́тна-алавя́ная во́кісна-рту́тна-алавя́нае во́кісна-рту́тна-алавя́ныя
Р. во́кісна-рту́тна-алавя́нага во́кісна-рту́тна-алавя́най
во́кісна-рту́тна-алавя́нае
во́кісна-рту́тна-алавя́нага во́кісна-рту́тна-алавя́ных
Д. во́кісна-рту́тна-алавя́наму во́кісна-рту́тна-алавя́най во́кісна-рту́тна-алавя́наму во́кісна-рту́тна-алавя́ным
В. во́кісна-рту́тна-алавя́ны (неадуш.)
во́кісна-рту́тна-алавя́нага (адуш.)
во́кісна-рту́тна-алавя́ную во́кісна-рту́тна-алавя́нае во́кісна-рту́тна-алавя́ныя (неадуш.)
во́кісна-рту́тна-алавя́ных (адуш.)
Т. во́кісна-рту́тна-алавя́ным во́кісна-рту́тна-алавя́най
во́кісна-рту́тна-алавя́наю
во́кісна-рту́тна-алавя́ным во́кісна-рту́тна-алавя́нымі
М. во́кісна-рту́тна-алавя́ным во́кісна-рту́тна-алавя́най во́кісна-рту́тна-алавя́ным во́кісна-рту́тна-алавя́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

оловя́нный алавя́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cynowy

алавяны; цыновы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

znnern a алавя́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pewter

[ˈpju:tər]

1.

n.

1) сплаў сьвінца́ з во́лавам, ме́дзьдзю

2) алавя́ны по́суд

2.

adj.

алавя́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

салда́цік м., в разн. знач. солда́тик;

алавя́ны с. — оловя́нный солда́тик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

солда́тик в разн. знач. салда́цік, -ка м.;

оловя́нный солда́тик алавя́ны салда́цік;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Znnsoldat m -en, -en алавя́ны салда́цік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ка́псуль, ‑я, м.

1. Металічны каўпачок з выбуховым рэчывам, якое загараецца ад удару і запальвае зарад у баявых патронах, дыстанцыйных трубках і інш.

2. Алавяны каўпачок, які надзяваецца на галоўку закаркаванай бутэлькі з віном.

[Фр. capsule з лац.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАСІТЭРЫ́Т (ад грэч. kassiteros волава),

алавяны камень, мінерал класа аксідаў, дыяксід волава SnO2. Мае прымесі жалеза, ніобію, танталу, тытану, вальфраму, селену і інш. Крышталізуецца ў тэтраганальнай сінганіі. Крышталі дыпірамідальныя, слупкаватыя, ігольчастыя. Агрэгаты зярністыя, радыяльна-прамянёвыя. Колер карычневы розных адценняў, чорны, шэры. Бляск алмазны. Цв. 6—7. Шчыльн. каля 7 г/см³. Радовішчы гідратэрмальныя, грэйзенавыя, пегматытавыя, россыпныя. Важнейшая алавяная руда.

У.​Я.​Бардон.

Касітэрыт.

т. 8, с. 142

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)