акру́глены прям., перен. округлённый; см. акруглі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акругле́нне ср., прям., перен. округле́ние; см. акруглі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акругля́ць несов., прям., перен. округля́ть; см. акруглі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zaokrąglić

зак.

1. акругліць; закругліць;

zaokrąglić kanty — закругліць вуглы;

2. акругліць;

zaokrąglić sumę — акругліць суму

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

акругле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. акругляць — акругліць і стан паводле знач. дзеясл. акругляцца — акругліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акру́глены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад акругліць.

2. у знач. прым. Які мае закругленыя абрысы. Флігель .. упіраецца сваім акругленым фасадам у бок вялізнага парку. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

round3 [raʊnd] v.

1. агіна́ць; абыхо́дзіць круго́м;

We rounded the corner. Мы завярнулі за вугал;

The ship rounded the cape. Карабель абагнуў мыс.

2. акругля́ць; акругля́цца; рабі́цца кру́глым;

Her eyes rounded with amazement. Ад здзіўлення яе вочы акругліліся.

3. (up/down) акруглі́ць, вы́разіць у кру́глых лі́чбах

round off [ˌraʊndˈɒf] phr. v.

1. завярша́ць, канча́ць

2. выраўно́ўваць

round up [ˌraʊndˈʌp] phr. v.

1. збіра́ць у адны́м ме́сцы, скліка́ць

2. зганя́ць; акружа́ць; рабі́ць абла́ву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)