предзнаменова́ть несов., книжн., уст. служы́ць прыме́тай; азнача́ць; прадвяшча́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

азна́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. азна́чу азна́чым
2-я ас. азна́чыш азна́чыце
3-я ас. азна́чыць азна́чаць
Прошлы час
м. азна́чыў азна́чылі
ж. азна́чыла
н. азна́чыла
Загадны лад
2-я ас. азна́ч азна́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час азна́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звестава́ць

‘азначаць, сведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. звясту́ю звясту́ем
2-я ас. звясту́еш звясту́еце
3-я ас. звясту́е звясту́юць
Прошлы час
м. звестава́ў звестава́лі
ж. звестава́ла
н. звестава́ла
Загадны лад
2-я ас. звясту́й звясту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час звясту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звестава́ць

‘азначаць, сведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звясту́ю звясту́ем
2-я ас. звясту́еш звясту́еце
3-я ас. звясту́е звясту́юць
Прошлы час
м. звестава́ў звестава́лі
ж. звестава́ла
н. звестава́ла
Загадны лад
2-я ас. звясту́й звясту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час звестава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знаменова́ть несов. азнача́ць (што), све́дчыць (аб чым, пра што);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

definiować

незак. азначаць; акрэсліваць; называць; тлумачыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

БУДЗІКІ́Д,

князь ВКЛ у 13 ст. Упамінаецца ў Іпацьеўскім летапісе пад 1289, калі ён са сваім братам Будзівідам аддаў г. Ваўкавыск валынскаму кн. Мсціславу Данілавічу, каб захаваць з ім мір. У некаторых ням. хроніках Будзікід выступае пад імем Путувера і Лютувера. Апошні ўпамінаецца ў хроніцы П.​Дусбурга пад 1291 як князь літоўскі, бацька Віценя. Магчыма, Будзікід пасля смерці кн. Трайдзеня разам з братам стаў вял. князем. Перадача Ваўкавыска магла азначаць паступовую страту Новагародскай зямлёй сваёй дамінуючай ролі ў ВКЛ.

М.​І.​Ермаловіч.

т. 3, с. 313

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

знаменава́ць, ‑мяную, ‑мянуеш, ‑мянуе; незак., што.

Кніжн. Азначаць што‑н., сведчыць аб чым‑н. Вялікая Кастрычніцкая рэвалюцыя знаменавала сабою пачатак новай эры, новага спосабу жыцця на адной шостай частцы зямнога шара. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

portend

[pɔrˈtend]

v.

быць прыкме́тай; азнача́ць, прадка́зваць, прадвяшча́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

imply

[ɪmˈplaɪ]

v.t.

намяка́ць, нага́дваць; пака́зваць, азнача́ць, дава́ць зразуме́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)