пала́та¹, -ы, ДМ -ла́це, мн. -ы, -ла́т, ж.

1. Вялікі, пышна аздоблены будынак, памяшканне (уст.).

Княжацкія палаты.

2. Асобны пакой у бальніцы, лячэбнай установе.

Шпітальная п.

|| прым. пала́тны, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ла́лавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лалу. // Упрыгожаны, аздоблены лалам. Лалавы пярсцёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

оперённый

1. апе́раны;

2. (украшенный пером) аздо́блены пяро́м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стра́завы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стразу; зроблены са стразаў, аздоблены імі. Стразавы пярсцёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ozdobiony

аздоблены, упрыгожаны, убраны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уснащённый

1. асна́шчаны; абсталява́ны;

2. прыпра́ўлены; аздо́блены; см. уснасти́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ornamented

[ˈɔrnəməntəd]

adj.

аздо́блены, прыбра́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́шыты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад вышыць.

2. у знач. прым. Аздоблены вышыўкай; вышываны. Вышыты ручнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

культы́зм

(фр. cultisme, ад лац. cultus = аздоблены)

тое, што і гангарызм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ornate [ɔ:ˈneɪt] adj.

1. бага́та ўбра́ны/прыбра́ны/аздо́блены

2. напы́шлівы, прыўзня́та квяці́сты; мудраге́лісты;

an ornate style напы́шлівы стыль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)