Verbum

ábstellen vt

1) адстаўля́ць (убок)

2) спыня́ць, выключа́ць

3) ліквідо́ўваць

zurückstellen vt

1) (па)ста́віць наза́д

2) паста́віць [пераве́сці] наза́д (гадзіннік)

3) адстаўля́ць

4) дава́ць адтэрміно́ўку (ваеннаабавязанаму)

5) адво́дзіць (кандыдатуру)

wégsetzen

1. vt адстаўля́ць убок

2. ~, sich (über A) не зважа́ць (на што-н.), не звярта́ць ува́гі (на што-н.), быць вышэ́йшым (за што-н.)

beiséite adv убо́к; убаку́;

~ légen [tun*] адкла́дваць (убо́к);

~ stéllen [rücken] адстаўля́ць [адсо́ўваць];

etw. ~ lássen* 1) прапуска́ць, апуска́ць што-н. (напр., пры чытанні); 2) не звярта́ць ува́гі; забыва́ць, забыва́цца;

etw. ~ légen 1) адкла́дваць (грошы, кнігу для каго-н.); 2) адкла́дваць рабо́ту [пра́цу] (над чым-н.);

j-n ~ scháffen звальня́ць, зніма́ць каго́-н.