odgraniczać się

незак. размяжоўвацца; адмяжоўвацца, аддзяляцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dystansować się

незак. аддаляцца; адмяжоўвацца; трымацца ўбаку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

differenzíeren

1. vt дыферэнцы́раваць, адро́зніваць, расчляня́ць

2. ~, sich адмяжо́ўвацца, адмаўля́цца, устры́млівацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

odcinać się

odcina|ć się

незак.

1. адасабляцца; ізалявацца; адмяжоўвацца;

2. перан. агрызацца;

3. вылучацца, вызначацца;

drzewa ~ją się na tle nieba — дрэвы вылучаюцца на фоне неба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)