Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МІ́НСКАЯ АБШЧЫ́НА СЯСЦЁР МІЛАСЭ́РНАСЦІ ЧЫРВО́НАГА КРЫ́ЖА.
Засн. ў 1889 Мінскім упраўленнем Расійскага т-ва Чырв. Крыжа. У абшчыну ўваходзілі 15 членаў. Пасведчанне сястры міласэрнасці атрымлівалі пасля гадавога выпрабавання і 2 гадоў працы ў абшчыне (праца не аплачвалася, абшчына давала інтэрнат, харчаванне, вопратку, абутак і невялікую грашовую дапамогу). У 1903 пры абшчыне адчынены гадавыя курсы, на якіх выкладалі фізіялогію, хірургію і дэсмургію, гігіену, анатомію, унутр. хваробы, псіхіятрыю, фармакалогію, догляд і пач. дапамогу і інш. Да 1915 падрыхтаваны 143 сястры міласэрнасці. Сёстры абшчыны ўдзельнічалі ў дапамозе параненым у рус.-яп. вайне 1904—05, у барацьбе з тыфам, шкарлятынай, воспай у Мінскай губ. (1900), з халерай у Мазырскім пав. (1908), дапамагалі галадаючым Акмолінскай, Табольскай, Закаспійскай губ. (1911). У 1910 абшчына адчыніла лячэбніцу на 14 ложкаў, у 1914 — на 40. З пач. 1-й сусв. вайны накіравала на фронт шпіталь на 200 ложкаў (пазней пашыраны да 800). З 1921 у складзе Т-ва Чырв. Крыжа Беларусі.
Літ.:
Хоров Г. К истории подготовки медицинских сестер в Белоруссии // Вопросы истории медицины и здравоохранения. Мн., 1968;
Крючок Г.Р. Очерки истории медицины Белоруссии. Мн., 1976.
Т.П.Разуменка.
т. 10, с. 419
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бра́цтва, -а, мн. -ы, -аў, н.
1. Садружнасць, брацкі саюз.
Б. народаў.
2. Рэлігійная абшчына, саюз.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фала́нга
‘вайсковы строй; абшчына’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фала́нга |
фала́нгі |
| Р. |
фала́нгі |
фала́нг фала́нгаў |
| Д. |
фала́нзе |
фала́нгам |
| В. |
фала́нгу |
фала́нгі |
| Т. |
фала́нгай фала́нгаю |
фала́нгамі |
| М. |
фала́нзе |
фала́нгах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
commune [ˈkɒmju:n] n.
1. каму́на
2. абшчы́на; супо́лка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
клан, ‑а, м.
Радавая абшчына, род (першапачаткова ў кельцкіх народаў).
[Кельц. clann.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
духабо́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да духабораў. Духаборская абшчына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыхо́д², -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Абшчына вернікаў, якая належыць да адной царквы (у 2 знач.).
Ён не тутэйшага прыхода.
|| прым. прыхо́дскі, -ая, -ае.
Прыходская школа.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
іншаве́рны, ‑ая, ‑ае.
Уст. Які прытрымліваецца іншага веравызнання. Іншаверная абшчына. Іншавернае насельніцтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ква́керскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да квакера, квакераў, належыць ім. Квакерская абшчына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)