акалаці́ць (абтрэсці) ábschütteln vt; ábklopfen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Абгайда́машыць ’абабраць каго-небудзь, абтрэсці’ (Яўс.) да гайдамак. Параўн. адгайдамашыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абмяжджу́ліць

‘абтрэсці, пакалаціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абмяжджу́лю абмяжджу́лім
2-я ас. абмяжджу́ліш абмяжджу́ліце
3-я ас. абмяжджу́ліць абмяжджу́ляць
Прошлы час
м. абмяжджу́ліў абмяжджу́лілі
ж. абмяжджу́ліла
н. абмяжджу́ліла
Загадны лад
2-я ас. абмяжджу́ль абмяжджу́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час абмяжджу́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паабкало́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Абкалаціць, абтрэсці ўсё, многае. Паабкалочваць яблыні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

otrząsnąć

зак. абтрэсці, стрэсці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

otrzepać

зак. атрэсці, абтрэсці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абцерушы́ць, -церушу́, -цяру́шыш, -цяру́шыць; -цяру́шаны; зак., што.

1. Абтрэсці, абабіць (пыл, снег і пад.) з чаго-н.

А. пясок з вопраткі.

2. Памяўшы, аддзяліць, вытрасці.

А. каласы.

|| незак. абцяру́шваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абкалаці́ць, ‑лачу, ‑лоціш, ‑лоціць; зак., што.

Абабіць, калоцячы; абтрэсці. Абкалаціць яблыню. □ Восень развесіла барвы на дрэвах, спустошыла палеткі, абкалаціла садавіну. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отряхну́ть сов. атрэ́сці, мног. паатраса́ць, паатрэ́сваць, абтрэ́сці, мног. паабтраса́ць, паабтрэ́сваць, атрапа́ць, мног. паатрапа́ць, паатрэ́пваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абве́яць, -ве́ю, -ве́еш, -ве́е; -ве́яў; -ве́й; -ве́яны; зак., каго-што.

1. Абадзьмуць паветранай плынню.

Ветрык абвеяў калоссе.

2. Абарваць, абтрэсці (пра лісце, пялёсткі і пад.).

Моцны вецер абвеяў сухое лісце.

3. Абсыпаць чым-н.

Падарожнага абвеяла (безас.) снегам.

|| незак. абвява́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і абве́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)