абсяка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абсякаць — абсячы (абсекчы) і абсякацца — абсячыся (абсекчыся).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсяка́ць, абсячы́ гл. абсекчы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абсякчы́

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абсяку́ абсячо́м
2-я ас. абсячэ́ш абсечаце́
3-я ас. абсячэ́ абсяку́ць
Прошлы час
м. абсе́к абсе́клі
ж. абсе́кла
н. -
Загадны лад
2-я ас. абсячы́ абсячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час абсе́кшы

Іншыя варыянты: абсячы́, абсе́кчы.

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абсячы́

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абсяку́ абсячо́м
2-я ас. абсячэ́ш абсечаце́
3-я ас. абсячэ́ абсяку́ць
Прошлы час
м. абсе́к абсе́клі
ж. абсе́кла
н. -
Загадны лад
2-я ас. абсячы́ абсячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час абсе́кшы

Іншыя варыянты: абсе́кчы, абсякчы́.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асячы́ і (радзей) асе́кчы, асяку, асячэш, асячэ; асячом, асечаце, асякуць; пр. асек, ‑ла; зак., каго-што.

Тое, што і абсячы (абсекчы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аця́ць

‘ахапіць каго-небудзь, што-небудзь (страх ацяў душу); абсекчы што-небудзь (ацяць сучча)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атну́ атнё́м
2-я ас. атне́ш атняце́
3-я ас. атне́ атну́ць
Прошлы час
м. аця́ў аця́лі
ж. аця́ла
н. аця́ла
Загадны лад
2-я ас. атні́ атні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час аця́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уця́ць​I разм. (абсекчы) ábschneiden* vt, ábkürzen vt, ábschlagen* vt, ábhauen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

отбри́ть сов., разг.

1. адбры́ць, адгалі́ць;

2. перен. адбры́ць (каго), адчыта́ць (каго), прабра́ць (каго), абсячы́, абсе́кчы (каго);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

okrzesać

зак.

1. абсекчы, абсячы; абчасаць;

2. адшліфаваць;

3. перан. навучыцца паводзіць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)