obrażać się

незак. na kogo, o co крыўдзіцца, крыўдаваць, абражацца на каго за што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kränken

1. vt крыўдзіць, абража́ць;

sich gekränkt fühlen адчува́ць сябе́ [быць] пакрыўджаным

2. ~, sich (über A) абража́цца, крыўдзіцца (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

крыўдзіцца, крыўдаваць, абражацца, наракаць; дзьмуцца, надзімацца (перан.) □ мець крыўду, быць у крыўдзе, насіць крыўду

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)