абярну́ць, абярну́, абе́рнеш, абе́рне; абярні́; абе́рнуты; зак., што.
1. Паваліць на бок, перакуліць; разліць што-н., перакуліўшы пасудзіну.
А. воз са снапамі.
А. збан з малаком.
2. Павярнуць назад, убок.
А. твар да суседа.
3. Накіраваць, пусціць у абарот.
А. капітал.
4. Ператварыць, змяніць, перавесці адну якасць у другую.
А. здарэнне ў жарт.
5. кім-чым або ў каго-што. У казках і павер’ях: ператварыць у каго-, што-н. пры дапамозе чараў.
А. у воўка.
А. у камень.
6. Схіліць да чаго-н.
А. у сваю веру.
7. Прыдаць іншы кірунак, змяніць (пра ход якой-н. справы, пра абставіны).
А. справу на сваю карысць.
|| незак. абаро́чваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перевёрнутый
1. пераве́рнуты, мног. папераваро́чваны;
2. разг. пераве́рнуты, мног. папераваро́чваны, абе́рнуты, мног. паабаро́чваны;
3. пераго́рнуты, мног. папераго́ртваны;
4. пераніцава́ны, мног. папераніцо́ўваны;
5. пераве́рнуты; мног. папераваро́чваны;
6. перен. пераве́рнуты, мног. папераваро́чваны, перакру́чаны, мног. паперакру́чваны; см. переверну́ть 1—6.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)