абве́йваць, ‑ае; незак.

Тое, што і абвяваць. Лагодны вецер абвейваў твар. Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

owiewać

незак. абвяваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абве́йваць несов.

1. с.-х. обве́ивать;

2. см. абвява́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абвява́цца несов., страд. обвева́ться, овева́ться, ове́иваться; обдува́ться; см. абвява́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обдува́ть​I несов. (обвеивать — ветром) абвява́ць, абдзіма́ць; (ртом) абдзьму́хваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

umwéhen II vt абвява́ць, абдзіма́ць (пра вецер)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)