pflíchtwidriga які́ супярэ́чыць пачуццю́абавя́зку, несумяшча́льны з пачуццём абавя́зку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АБАРО́НА АЙЧЫ́НЫ,
абарона краіны ад знешняга нападу, пагрозы яе незалежнасці і тэр. цэласнасці. Абарона Рэспублікі Беларусь — найважнейшая функцыя дзяржавы, канстытуцыйны абавязак і доўг кожнага яе грамадзяніна. Актыўная форма рэалізацыі гэтага абавязку — ваенная служба. Закон «Аб усеагульным воінскім абавязку і ваеннай службе» ад 5.11.1992 рэгламентуе парадак падрыхтоўкі насельніцтва да абароны краіны і забеспячэння камплектавання яе Узброеных Сіл.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
pflíchtgetreua ве́рны абавя́зку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
pflíchttreua ве́рны абавя́зку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Pflíchttreuef - ве́рнасць абавя́зку
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
дэзерці́раваць
(ням. desertieren, ад фр. deserter)
ухіляцца ад воінскага абавязку, уцякаць з ваеннай службы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
assumption1[əˈsʌmpʃn]n.
1. меркава́нне, дапушчэ́нне
2.fml прысвае́нне, захо́п (улады)
3. прыня́цце (абавязку)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ВАЛАНЦЁР (франц. volontaire),
асоба, якая добраахвотна паступіла на ваен. службу. У некаторых дзяржавах сістэма валанцёрства была асн. спосабам камплектавання арміі (напр., у Вялікабрытаніі да 1-й сусв. вайны). З увядзеннем абавязку воінскага страціла сваё значэнне і засталася як дадатак да рэгулярнай арміі, пераважна ў ваен.час. Закон Рэспублікі Беларусь «Аб усеагульным воінскім абавязку і ваеннай службе» ад 5.11.1992 прадугледжвае прыём у армію грамадзян, якія добраахвотна паступаюць на ваен. службу.