Пачасту́нак ’частаванне’, ’тое, чым частуюць’ (ТСБМ). З польск. poczęstunek ’тс’, якое да czestowac < cześć ’гонар’ (параўн. рус. честовать ’ушаноўваць’), але ўжо ў XV ст. cze‑ змянілася ў czę‑ пад уплывам część (Патабня, РФВ, 3, 181).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пята́

1. Месца на вуглавым павароце поля, дзе знаходзіцца каморніцкі капец (Стол.).

2. У актах (1577). Прыкметнае чым-небудзь месца, ад якога пачыналі межаванне зямельных угоддзяў; межавы пункт (Брэсц. АВАК, XVIII, 20, 29).

□ в. Пятоўскае Віц. (Рам. Мат.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

become of, become to

ста́цца з кім-чым

What will become of her? — Што ста́нецца зь ёю?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

preceding

[prɪˈsi:dɪŋ]

adj.

1) апераджа́льны; які́ стаі́ць, ідзе́ перад кім-чым

2) папярэ́дні

the preceding page — папярэ́дняя бачы́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

quest

[kwest]

n.

1) по́шукі pl. only, паго́ня f. (за чым)

2) ры́царская экспэды́цыя, по́шукі

3) прадме́т по́шукаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

abaft

[əˈbæft]

1.

prep.

зза́ду чаго́, за чым

2.

adv. Naut.

зза́ду карабля́, на карме́; у бок кармы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fly in the face of

я́ўна не паслу́хацца каго́, не падпара́дкавацца каму́; не лічы́цца з кім-чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абвінава́ціць beschúldigen vt, bezíchtigen vt (у чым-н. G); юрыд. ánklagen vt (у чым-н. G, wégen G);

абвінава́ціць каго-н. у чым-н. j-m etw. zur Last légen; j-m etw. ánlasten; j-m die Schuld geben*; j-n für schúldig hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

agreeable [əˈgri:əbl] adj. fml

1. прые́мны;

agreeable weather до́брае надво́р’е

2. зго́дны;

be agreeable (to smth.) згаджа́цца (з чым-н.)

3. прыма́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

concede [kənˈsi:d] v.

1. дапуска́ць (магчымасць, правільнасць чаго-н.)

2. саступа́ць, уступа́ць

3. sport даць фо́ру, апярэ́дзіць (каго-н. у чым-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)