pedigree
1) радаво́д -у
2) генэалёгія
3) пахо́джаньне
4) выда́тнае, зна́тнае пахо́джаньне
паро́дзісты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pedigree
1) радаво́д -у
2) генэалёгія
3) пахо́джаньне
4) выда́тнае, зна́тнае пахо́джаньне
паро́дзісты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
garble
1) падтасо́ўваць (фа́кты), наўмы́сна скажа́ць, падабра́ўшы то́лькі выго́днае
2) пераблы́тваць (фа́кты) міжво́льна
3) сартава́ць, выбіра́ць найле́пшае
2.1) падтасо́ўваньне, наўмы́снае скажэ́ньне
2) падтасава́ны, скажо́ны або́ пераблы́таны тэкст; лама́ная мо́ва,
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
stem
1) сьцябло́
2) чарано́к -ка́
3) род -у
4)
5) нос вадапла́ва
6) но́жка
пачына́цца, пахо́дзіць
•
- stem from
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
qualified
1. кваліфікава́ны, кампетэ́нтны, дасве́дчаны; які́ мае дыпло́м, атэста́т;
a fully qualified doctor кампетэ́нтны ўрач;
a qualified engineer высокакваліфікава́ны інжыне́р
2. (for) прыго́дны (для чаго
qualified for a post прыго́дны для паса́ды
3. абмежава́ны, зро́блены з агаво́ркай;
take a word in a qualified sense ужыць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
паступа́ючы,
1. ‑ая, ‑ае.
2. ‑ая, ‑ае;
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паткну́цца, ‑ткнуся, ‑ткнешся, ‑ткнецца; ‑ткнёмся, ‑ткняцеся;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разбо́йнік, ‑а,
1. Той, хто займаецца разбоем, грабяжом.
2.
3. Пра таго, хто часта любіць уступаць у бойку.
4. Ужываецца як лаянкавае
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сатана́, ‑ы,
У некаторых рэлігіях — злы дух, які супрацьстаіць богу; д’ябал.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
успо́мніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
Аднавіць у памяці, прыпомніць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́рыць
1. (давяраць) gláuben
ве́рыць сябра́м séinen Fréunden gláuben;
ве́рыць на
2. (у каго-н, у што
сле́па ве́рыць blind vertráuen;
не ве́рыць сваі́м вача́м [вуша́м] séinen Áugen [Óhren] nicht tráuen,
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)